କାଳିଆରେ ତୋର ଉଡୁଅଛି ନେତ

କାଳିଆରେ ତୋର ଉଡ଼ୁଅଛି ନେତ

ପତିତ ପାବନ ନାମେ

ଏକା ଏକା ଆସି ରଥପରେ ବସି

ବାହାରିଛୁ କେଉଁ କାମେ ||

ଏ ସାରା ଜଗତ ଦୁଃଖେ ହନୁସନ୍ତ

ମହାମାରୀ ପ୍ରପୀଡିତ

ଭକ୍ତଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ଚିନ୍ତାର କାରଣେ

ବିନା ଭକ୍ତେ ରଥଯାତ||

ପତିତ ପାବନ ଜଗତ ଜୀବନ

ମନ୍ଦିରୁ ବାହାରି ଆସି

ଦେଖିନିଅ ବାରେ ଭଗତ ଜନଙ୍କ

ଦୁଃଖପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିବାନିଶି ||

ଧରି ସୂଦର୍ଶନ କରାଅ ଘୂର୍ଣ୍ଣନ

କରୋନାର ଗଳାଦେଶେ

ହସିଉଠୁ ଧରା ପୁଣିଆଉଥରେ

ନବ ଆଶାର ଉନ୍ମେଶେ ||

ନୀଳାଦ୍ରୀ ସରସେ ହେ ପଙ୍କଜ ମୁଖ

ହସି ହସାଅ ସକଳେ

ମହୋଦଧି ତୋର ଲହରୀର ତାର

ପାପ ଧୋଉ ପୁଣ୍ୟ ଜଳେ ।

ଯାଇ ମୁଁ ପାରୁନି ବଡ ଦାଣ୍ଡେ ତୋର

ଛାର ଭାଗ୍ୟ ମୋର କାହିଁ

ଦୂରରୁ କରୁଛି କୋଟି ଦଣ୍ଡବତ

ହେ ପ୍ରଭୁ ଜଗତସାଇଁ !

Leave a Comment